Кабимолда Ералы, 16 жас 📍 Алматы қаласы 🩺
Диагноз: ДЦП (спастикалық түрі)

Құрметті достар, мен сіздерге көмек сұрап жазып отырмын. Менің атым Мира, мен Ералының анасы. Ұлым Ералы 2009 жылы мерзімінен бұрын — 7 айлық кезінде дүниеге келген. Туу кезінде жағдайы өте ауыр болды, ол ДЦП диагнозымен дүниеге келді. 9 айлығында «дистрофия, спастика» деген диагноз қойылды. Сол уақыттан бері біз ұлымды үздіксіз емдеп, реабилитация жасап келеміз.

Бала кезде біз оны Қытайға емдеуге апарып отырдық. Сол емнің арқасында Ералы 10 жасында жүре бастады. Бірақ коронавирус кезінде температура күрт көтеріліп, спастика қайта өршіді, ұлым қайтадан жүре алмай қалды, жағдайы нашарлады.

Содан кейін емдеуді жалғастырдық, әртүрлі бұлшықет операциялары жасалды. Әр жаз сайын біз реабилитациядан өттік, ЛФК, массаж және эрготерапияны тұрақты алдық. Кейін тағы да Қытайға бардық. Соңғы үмітіміз — Украинадағы операция болды. Онда ұлымға 55 жерге бұлшықетке инелік жасалды.

Операциядан кейін қалпына келу өте ауыр болды, бірақ Аллаға шүкір, жақсы нәтижелер бар. Қазір Ералы қайтадан аяққа тұра бастады. Біз бір күнге де емдеуді тоқтатпаймыз — массаж, ЛФК және эрготерапияны жалғастырамыз. Ұлымның өмірге құштарлығы зор, өз бетімен жүргісі келеді.

Қазіргі уақытта ең бастысы — емдеуді тоқтатпау. Ай сайын бізге қажет:

30 күн ЛФК

30 күн массаж

10 күн эрготерапия

Мен төрт баланың анасы болып табыламын, Ералы — менің төртінші балам. Сіздерден шын жүректен көмек сұраймын. Тіпті кішкене қолдау да ұлыма өз аяғымен тұруға үлкен мүмкіндік береді. Қазір ол осы мақсатқа өте жақын.

Сіздің әрбір көмегіңіз — Ералының өміріне тағы бір үміт! Алла разы болсын! 🤍

________________________________________________________________________________________

Кабимолда Ералы, 16 лет 📍 город Алматы 🩺 Диагноз: ДЦП (спастическая форма)

Дорогие друзья, я вынуждена обратиться к вам за помощью. Меня зовут Мира, я мама Ералы. Мой сын Ералы родился в 2009 году недоношенным — на 7-м месяце. При рождении его состояние было крайне тяжёлым, и ему сразу поставили диагноз ДЦП. В 9 месяцев ему поставили диагноз «дистрофия, спастика». С того времени мы постоянно лечим и реабилитируем нашего сына.

С самого детства мы возили его на лечение в Китай. Благодаря лечению Ералы в 10 лет начал ходить. Но во время коронавируса из-за резкого повышения температуры спастика снова обострилась, и мой сын вновь перестал ходить, его состояние ухудшилось.

После этого мы продолжили лечение, были проведены различные операции на мышцы. Каждое лето мы проходили реабилитацию, постоянно получали ЛФК, массаж и эрготерапию. Позже мы снова ездили в Китай. Последней нашей надеждой стала операция в Украине, где Ералы сделали фибротомию — проколы мышц в 55 местах.

После операции восстановление было очень тяжёлым, но, слава Аллаху, есть положительные результаты. Сейчас мой сын снова начинает вставать на ноги. Мы ни на день не прекращаем лечение — продолжаем массаж, ЛФК и эрготерапию. У Ералы огромная тяга к жизни, сильное желание ходить самостоятельно.

Сейчас для нас самое главное — не прерывать лечение. Ежемесячно нам необходимо:

30 дней ЛФК

30 дней массажа

10 дней эрготерапии

Я — мама четырёх детей, Ералы — мой четвёртый ребёнок. Я искренне прошу вас о помощи. Даже небольшая поддержка даст моему сыну огромный шанс полностью встать на ноги и начать ходить самостоятельно. Сейчас он очень близок к этой цели.

Каждая ваша помощь — это ещё один шанс на жизнь для Ералы! Аллах вознаградит каждого! 🤍